Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

Έκτακτη χρηματοδότηση για τους φορείς αποασυλοποίησης

Mετά από ανακατανομή των πόρων του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης θα διατεθούν στον ΚΑΕ 2544 επιπλέον 12 εκατομμύρια ευρώ τα οποία άμεσα θα διατεθούν στους φορείς υλοποίησης του "Ψυχαργώς" για την κάλυψη της μισθοδοσίας Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου και των λειτουργικών δαπανών έως σήμερα.
Η παραπάνω έκτακτη χρηματοδότηση καλύπτει ένα πολύ μεγάλο μέρος των αναγκαίων πόρων για την πλήρη κάλυψη του 2010 και σύμφωνα με εκτιμήσεις, χωρίς να περιληφθούν τα νοσήλια, το υπόλοιπο για την πλήρη κάλυψη του 2010 ανέρχεται πλέον στα 6 εκατομμύρια ευρώ.
Αναλυτικά η εξέλιξη της χρηματοδότησης έως σήμερα έχει ως εξής:
-Αρχική χρηματοδότηση= 65 εκατ. ευρώ
-Χρηματοδότηση μετά την  περικοπή του 10 %= 58,5 εκατ. ευρώ
-Χρηματοδότηση μετά την έκτακτη χρηματοδότηση του Μαΐου για κάλυψη οφειλών 2009 (17 εκατ. ευρώ - 7 εκατ. ευρώ του 2009)= 68,5 εκατ. ευρώ
-Χρηματοδότηση μετά την έκτακτη χρηματοδότηση του Οκτωβρίου= 80,5 εκατ. ευρώ
Από τα παραπάνω δεδομένα διαφαίνεται ότι το 2010 θα ολοκληρωθεί με το μικρότερο έλλειμμα των τελευταίων 5 ετών και, αν υπάρξει η αναγκαία πίεση, το έλλειμμα μπορεί και να μηδενιστεί.
Η παραπάνω έκτακτη χρηματοδότηση είναι αποτέλεσμα τόσο της πίεσης που ασκήθηκε μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και της προσπάθειας της νέας Προϊσταμένης της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας κας Κατσικάρου και των υπαλλήλων του τμήματος Β΄, οι οποίοι, σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Οικονομικού, εισηγήθηκαν την παραπάνω μεταφορά πόρων στην πολιτική ηγεσία, η οποία την αποδέχτηκε πλήρως.
Σύμφωνα με πληροφορίες από τη Διεύθυνση Οικονομικού το σχέδιο του προϋπολογισμού για το 2011 περιλαμβάνει για τον ΚΑΕ 2544 το ποσό των 90 εκατ. ευρώ, ποσό που αποτελεί την μεγαλύτερη αρχική χρηματοδότηση που έχουν λάβει ποτέ οι φορείς.

"Ανοίξαμε και σας περιμένουμε" ή αλλιώς "Δημόσια Νοσοκομεία στην Ελλάδα"

«Ανοίξαμε και σας περιμένουμε». Έτσι συχνά  δηλώνουν την έναρξη τους τα εμπορικά καταστήματα κ.ά επιχειρήσεις αλλά τελικά ίσως κάπως  έτσι να λειτουργούν και κάποια δημόσια νοσοκομεία!
Περί «ανοικτών νοσοκομείων»  μας μίλησε ο υπεύθυνος της βάρδιας ψυχίατρος, ψυχιατρικής κλινικής δημόσιου  νοσοκομείου,  όταν τον ενημερώσαμε σχετικά με το Β.Κ , ο οποίος , δύο φορές  μέσα σε μία ημέρα, την «έκανε με ελαφρά»,  και ξαναγύρισε πίσω, χωρίς κανένας από το προσωπικό  να  το πάρει  χαμπάρι …
 Ο Β.Κ, εισήχθη στο νοσοκομείο προχθές όντας σε υποτροπή  και με έντονο αυτοκτονικό ιδεασμό, (έχοντας ήδη επιχειρήσει στο παρελθόν δύο σοβαρές απόπειρες με απαγχονισμό και ποντικοφάρμακο). Εκεί λοιπόν  που νομίζαμε ότι πλέον ήταν στο  ασφαλές  του νοσοκομείου περιβάλλον, ξαφνικά τον είδαμε μπροστά μας!

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Αγνοούν τους συνεταιρισμούς των ψυχικώς πασχόντων!

Βενιζέλος Β.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 19/10/2010
Σε καταφανή διάσταση με την κεντρική πολιτική επιλογή και ευρωπαϊκή υποχρέωση της χώρας για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση και την αποασυλοποίηση των ψυχικώς πασχόντων βρίσκεται η πρόθεση του υπουργείου Εργασίας να καταθέσει στη Βουλή νομοσχέδιο για τη ρύθμιση της κοινωνικής οικονομίας από το οποίο εξαιρούνται οι Κοινωνικοί Συνεταιρισμοί Περιορισμένης Ευθύνης (ΚοιΣΠΕ), ο θεσμός της τελικής φάσης της αποασυλοποίησης των ψυχικώς πασχόντων!
Το νομοσχέδιο, το οποίο αναμένεται να κατατεθεί εντός των ημερών στη Βουλή, βρίθει αντιφάσεων, περιλαμβάνει μία σειρά... νεολογισμών, όπως "άτομα με σωματικές και ψυχικές διαταραχές" (sic), και προδίδει την άγνοια του συντάκτη του σχετικά τόσο με την κοινωνική οικονομία όσο και με τη φυσιολογία των ψυχικώς πασχόντων συνανθρώπων μας, τους οποίους θεωρεί συλλήβδην και διαρκώς ως άτομα χωρίς δικαιοπρακτική ικανότητα!

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Ενας στους 11 πάει και σε συσσίτιo

Γροθιά στο στομάχι αποτελεί η πρώτη δημοσκόπηση για τις κοινωνικές συνέπειες του Μνημονίου και των σκληρών οικονομικών μέτρων που έλαβε η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την κρίση.
Σχεδόν 7 μήνες μετά τις μαζικές περικοπές αποδοχών και συντάξεων, με την ανεργία να καλπάζει πάνω απ' το 12% και τον φόβο για το αύριο να μεγεθύνεται, από έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών -που βασίστηκε σε απαντήσεις 1.200 κατοίκων της Αττικής- συνάγεται ότι ένας στους 11 κατοίκους του νομού άνω των 18 ετών, ή αναλογικά σχεδόν 400.000 άνθρωποι, ζουν στην ανέχεια και στρέφονται συχνά για βοήθεια σε ιδρύματα κοινωνικής μέριμνας, σε εκκλησίες ή σε δημόσιες υπηρεσίες αλληλεγγύης (σ.σ. συσσίτια δήμων, κοινωνικά παντοπωλεία, δωρεάν παροχές σε είδος, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.ά.).

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

Ιστορική Αναδρομή του Κοι.Σ.Π.Ε. "Κλίμαξ plus"

Από τα πρακτικά της Γενικής Συνέλευσης του 2005 του Συνεταιρισμού ΚΛΙΜΑΞ. Απόσπασμα από την εισήγηση του μέλους του Δ.Σ Αλαμάνου Άντα


Θεωρώ ιδιαίτερα τιμητικό να μου δοθεί η ευκαιρία να γράψω αυτό το αφιέρωμα, εν είδει ιστορικής αναδρομής. Η προϋπόθεση για ένα σχετικά σύντομο κείμενο  στάθηκε κατασταλτικός  παράγοντας σε μια καταιγίδα σκέψεων και συναισθημάτων που έπρεπε να αποτυπωθούν. Και αυτό γιατί είχα την τύχη να τα ζήσω όλα από την αρχή. Από την εποχή που μια παρέα ανθρώπων ξεκίνησε  να κάνει τομή στην επικρατούσα άποψη ότι ο «διαφορετικός» πρέπει να είναι στο περιθώριο, χρησιμοποιώντας για νυστέρι την ανθρωπιά και τον απόλυτο αλτρουϊσμό.   Πολλά δεν πρόλαβαν να καταγραφούν ενώ τα περισσότερα έχουν μια έντονη συναισθηματική χροιά. Έτσι  δεν δόθηκε βάρος σε αριθμητικά στοιχεία, σε μετρήσιμα αποτελέσματα που είναι  σαφώς  απαραίτητα για τους καθ΄υλη αρμόδιους. Όμως για εμάς  το συναίσθημα ήταν και είναι η κινητήριος δύναμη. Αυτό που μας κρατά για χρόνια ενωμένους, που μας δίνει τη δυνατότητα να αγωνιζόμαστε πάντα στην «πρώτη γραμμή», αυτό για το οποίο έχουμε χαρακτηριστεί για ονειροπόλοι και ουτοπιστές, ακόμα και από τους αρμοδίους των Υπουργείων που παρόλα αυτά μας εμπιστεύονται και μας στηρίζουν ακόμα

ΚΛΙΜΑΞ  – ΚΛΙΜΑΚΑ
         1996-  2005

Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση στην δεκαετία 80 -90 έφερε στο προσκήνιο ανθρώπους ξεχασμένους εντός των τειχών των ψυχιατρικών ασύλων αλλά και τις πρώτες αλλαγές στο κοινωνικό καταστημένο που ταύτιζε τον τρελό με τον κοινό εγκληματία και με ό,τι πιο απεχθές στην συνείδηση των πολλών.

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Κάποιοι θα το έλεγαν παραλήρημα. Άλλοι εμπνευσμένη δημιουργία. Για εμάς είναι οι σημειώσεις ενός αγαπητού προσώπου...


Όλοι σ’ αυτή τη Γη έχομε και μία απαρχή.
Η δική μου η απαρχή ήταν ένα μεγάλο λουλούδι. Ένα μεγάλο λουλούδι και εντός αυτού εγώ.
Με λέγανε Μόνα.
Όταν με τρόμαζαν ή με έσπρωχναν, έπεφτα πάλι στο λουλούδι μου άφωνη.
Εξέπεμπα ένα φως.
Και μόλις δύο αιώνες πριν, δύο επιστήμονες εκράτησαν το φως που εξέπεμπα (ils ont capté ma lumière) και δημιούργησαν τη γνωστή σήμερα ως ακτίνα Λέιζερ.
Έκτοτε μπορούσα και έμενα εν ζωή διότι με συγκρατούσε η ακτίνα.
Τον 20ο αιώνα κέρδισα τη ζωή μου διότι γεννήθηκα κανονικά από κοιλιά μάνας.
Έκτοτε ζω σαν κύτταρο (Λουλούδι).

Σημείωσις: Από μικρή όταν ήμουν στο Κάιρο θυμάμαι πως κυρίες Αιγύπτιες που έρχονταν στο σπίτι μας με αποκαλούσαν «Μόνα».

Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

Επιστολή της ΚΛΙΜΑΚΑ στην Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης Ε.Π. "Εκπαίδευση & Δια Βίου Μάθηση" σχετικά με τα έργα Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης

26/7/2010

 
Θέμα: Προτάσεις επί διαχείρισης και υλοποίησης των πράξεων στοχευόμενων σε ευπαθείς ομάδες με δικαιούχους Ανώτατα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα στο πλαίσιο του Ε.Π. «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση»

Σε συνέχεια των προκηρύξεων «Εκπαίδευση παιδιών Ρομά» στο σύνολο των περιφερειών, στο πλαίσιο του Ε.Π. «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» , και με βάση την ενεργό εμπλοκή μας στην υλοποίηση παρεμβάσεων στον εν λόγω πληθυσμό από δεκαετίας, επιθυμούμε να παραθέσουμε ορισμένες διαπιστώσεις και προτάσεις στον άξονα της εφαρμογής των σχετικών έργων.
          Με βάση την έως τώρα αποκομισθείσα εμπειρία μας από την υλοποίηση επιμορφωτικών παρεμβάσεων και διαπολιτισμικών εκπαιδευτικών προσεγγίσεων, έχει παρατηρηθεί ότι η επιτυχής εφαρμογή και υλοποίηση αντίστοιχων παρεμβάσεων από Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα απαιτεί την ενεργό εμπλοκή των κοινοτήτων και των μελών των ευπαθών ομάδων, πολύ δε περισσότερο προκειμένου αυτού του τύπου οι χρηματοδοτούμενες ενέργειες να αποκτήσουν έναν σαφή και εμφανή αντίκτυπο στον επωφελούμενο πληθυσμό.

Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

Oι προτάσεις της ΚΛΙΜΑΚΑ για τις ανάγκες του έργου "Ex post Aξιολόγηση του Ψυχαργώς"

 15/7/2010
Σε μια μεταβαλλόμενη κοινωνία, όπου οι παραδοσιακοί θεσμοί αμφισβητούνται ή αλλάζουν, όπου η οικονομία της αγοράς και το λιγότερο κοινωνικό κράτος αφενός, δεν προάγουν την ενσωμάτωση του ψυχικά αρρώστου στην κοινότητα, αφετέρου δεν υφίστανται οι προστατευτικοί εκείνοι μηχανισμοί στον άξονα της πρόληψης, ενώ οι γενικότερες κοινωνικές συνθήκες καθίστανται δυσμενέστερες π.χ. αύξηση της ανεργίας, αύξηση της κοινωνικής απομόνωσης, με συρρίκνωση των διαπροσωπικών σχέσεων, αύξηση της εγκληματικότητας και πτώση της ποιότητας του περιβάλλοντος, ως απαιτητό πλέον ζητούμενο καθίσταται η δημιουργία κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας ριζικά εναλλακτικών.

Υπ’ αυτό το πρίσμα, αποσκοπώντας στην αναπτυξιακή επένδυση σε προτάσεις, ως αποτέλεσμα της αξιολόγησης της υφιστάμενης κατάστασης, και όχι στην προσκόλληση στη στείρα κριτική, η ΚΛΙΜΑΚΑ προτείνει τα εξής:
1.       Προσανατολισμός της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης σε μία πολιτική κοινωνικής ένταξης και αποστιγματισμού. Ένα μοντέλο εναρμόνισης των απαιτήσεων στον ιατρικό άξονα με αυτών του κοινωνικού πεδίου καθίσταται απαραίτητο, προκειμένου η χάραξη πολιτικών για την  ψυχική υγεία να αξιοποιεί τους πόρους τόσο σε επιστημονικό όσο και πολιτικό επίπεδο.

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

Ο Συνήγορος του Πολίτη για την ποινική μεταχείριση ψυχικά πασχόντων

Ελλείψεις και κενά στη νομοθεσία που αφορά την ποινική μεταχείριση των ψυχικώς πασχόντων διαπιστώνει ο Συνήγορος του Πολίτη, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στην έλλειψη δυνατότητας συμμετοχής των εξαρτημένων από ναρκωτικές ουσίες ατόμων σε θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης.
Διερευνώντας σχετικές αναφορές, ο Συνήγορος του Πολίτη ασχολήθηκε με δύο επιμέρους σοβαρά θέματα που αφορούν την ποινική μεταχείριση ψυχικώς πασχόντων ατόμων. Όπως αναφέρει η Ανεξάρτητη Αρχή, το πρώτο ζήτημα σχετίζεται με τη διαδικασία επιβολής και άρσης του μέτρου της φύλαξης των ποινικώς καταλόγιστων σύμφωνα με τις διατάξεις του ισχύοντος ποινικού δικαίου, αλλά και την έλλειψη δυνατότητας συμμετοχής τους σε θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες.